27. Hardasa 8 il əvvəl idi, almaniyada dil kursuna getdiyim vaxtlardı. o vaxtlar da bir platonik sevgilim vardı, kursda mənə dərs deyirdi. dəhşət xoşum gəlirdi, deyəsən onun da məndən, vaxtımızın çoxunu bir yerdə keçirirdik amma heç birimiz cəsarət edə bilmirdik hisslərini deməyə.
Bir gün tanış bir qızla getmişdik köln şəhərinə gəzməyə. Şəhərdə böyük bir körpü var, üstündə milyonlarca bağlı qıfıl, açarlar da çayın dibində. sevgililər qıfıl düzəltdirir, üstünə adlarını yazdırır, gəlib buraya bağlayır və açarı çaya atırlar ki sevgiləri ölümsüz olsun. nəsə, biz bu körpünün üstündə gəzəndə ağlıma bir gic fikir gəldi. Qıza dedim ki belə bir oyun oynayaq, gözümüzü yumub əlimizi körpünün üstündə gəzdirə-gəzdirə yeriyək və bir qıfıl seçək, o qıfılın üstündə yazılmış ad gələcəkdə evlənəcəyimiz insanın adı olacaq.
nəsə birinci mən başladım, gözüyumulu gəzə-gəzə bir qıfıl seçdim və gözümü açanda inana bilmədim, qıfılın üstündə bu platonik sevgilimin adı yazılmışdı. daha sevindiyimdən bilmirdim neyləyim, fikirləşdim ki yoxee bu tanrıdan bir mesajdı filan.. o günü və sonrakıları bayram kimi keçirdim, bu fikrə o qədər inanmışdım.
1-2 ay sonra kursum bitdi və başqa bir şəhərə getməli oldum, təəssüf ki yollarımız ayrıldı.
2015-in axırlarında indiki həyat yoldaşımla tanış oldum, təxmin edin adı nədir. bəli, yenə də qıfılın üstündəki. Həqiqətən də o vaxt bu mənə tanrıdan bir mesaj imiş, amma insanlar fərqliymiş.
Belə bir duzlu məzəli əhvalat.